πλατανών
πλατᾰν-ών, ῶνος, ὁ,
- = πλατανιστοῦς, Dsc. 4.73 (v.l. πλαταμῶσι), Hdn.Gr. 1.34, al., Plin. Ep. 1.3.
πλατανών, ῶνος (ὁ) lieu couvert de platanes, Arcad. p. 14, 13.
Étym. πλάτανος.
πλατανών, ῶνος, ὁ, der Platanenhain.