πλάτη

πλάτη [ᾰ], Dor. πλάτα, ἡ, (πλατύς)

• flat or broad object:
• • • 1 blade of an oar: and generally, oar, A. Ag. 695 (lyr.), S. Aj. 358 (lyr.), E. Hec. 39, al.; ναυτίλῳ π. by ship, by sea, S. Ph. 220; οὐρίῳ π. with a fair voyage, ib. 355; βάρβαρος π. E. Hel. 192 (lyr.); πλάτῃ φυγεῖν Id. IT 242; οἷον πλάταις, of the tails of some crustacea, Arist. PA 684a3; ὥσπερ πτερύγια ἢ πλάτας, of the feet of others, ib. 13; of the membranes or lobes attached to the toes of certain birds, ib. 694b5.
    • 2 χερσαία π. winnowing fan, or (as others expl.) shepherdʼs crook, Lyc. 96.
    • 3 in pl., shoulder-blades, Hp. Loc.Hom. 6, Poll. 2.133, Hsch.: sg., SIG 1024.7 (Myconos, iii/ii B.C.).
    • • b broad ribs, Poll. 2.181.
    • 4 sheet of papyrus, AP 13.21 (Theodorid.).
  • II paling, POxy. 707.32 (ii A.D.), 1674.10 (iii A.D.).

πλάτη, ἡ, auch πλάτα, ἡ, Platte, die platte, breite Oberfläche eines Körpers ; bes. das breite, untere Ende des Ruders, Aesch. Suppl. 127, Ag. 679 ; ἅλιον ὃς ἐπέβας ἑλίσσων πλάταν, Soph. Aj. 351 ; O.C. 721 ; u. allgemeiner, τίνες πότʼ ἐς γῆν τήνδε ναυτίλῳ πλάτῃ κατέσχετε, Phil. 220 ; πλάτῃ φυγόντες, Eur. I.T. 242 ; ναυπόρῳ πλάτῃ, Troad. 877, u. öfter ; ναυτίλος, Ar. Ran. 1205 ; sp.D., wie Opp. Cyn. 2.230. – Auch die Rippenknochen, Poll. 2.133 ; – χερσαία πλάτη, Lycophr. 96, der Hirtenstab.

πλάτη, Doric πλάτα, ἡ, πλᾰτύς

• a flat surface:
• • • 1the blade of an oar, an oar, Trag.; ναυτίλῳ πλάτῃ by ship, by sea, Soph.; οὐρίῳ πλάτῃ with a fair voyage, Soph.
    • 2a sheet of paper, Anth.