πλατάνιος
πλατάνιος, α, ον [ᾰᾰ] de platane ; τὰ πλατάνια (s. e. μῆλα), Ath. 81a, sorte de pommes de même saveur que la feuille tendre du platane.
Étym. πλάτανος.
πλατάνιος, vom Platanus, dazu gehörig ; bei Ath. III.81a sind πλατάνια, sc. μῆλα, eine Art Aepfel, welche bei Galen. πλατανίστινα heißen.