πολυσθενής
πολυσθενής, of great might
πολυ-σθενής, ές,
- of great might, νηῶν ὅπλον Epic.Alex.Adesp. 9 ii 11, cf. Luc. Trag. 192, Q.S. 2.205, al.
πολυ·σθενής, ής, ές, très fort, Luc. Trag. 192 ; Q. Sm. 2, 205.
Étym. π. σθένος.
πολυσθενής, ές, viel vermögend, Qu.Sm. 2.205 u. öfter.