πολύρρυτος
πολύρρυτος, much
πολύ-ρρῠτος, f.l. for παλίρρυτος, S. El. 1420.
πολύ·ρρυτος, ος, ον [ρῠ] au cours abondant ou impétueux, Eschl. Suppl. 843 ; Soph. El. 1420.
Étym. π. ῥέω.
πολύρρυτος, = πολύρροος ; πόρος ἁλμήεις, Aesch. Suppl. 823 ; αἷμα, Soph. El. 1410.
πολύρρυτος
πολύρ-ρῠτος, ον,
- much or strong flowing, Soph.