πομπικός
πομπικός, of or for a solemn procession
πομπ-ικός, ή, όν,
- of or for a solemn procession, π. ἵππος a horse of state, X. Eq. 11.1, cf. Poll. 1.211; ἀσπίδια, ζεῦγος, IG 2(2).1424a.395,2311.65; στέμμα D.S. 18.26; ἅρμα D.C. 56.34; μέλος Plu. Aem. 33, etc.
- 2 metaph., stately, magnificent, ὄψις Id. Mar. 22; of literary style, impressive, Phld. Rh. 2.96S., D.H. Is. 19, Longin. 8.3. Adv. -κῶς Id. 32.5, etc.
πομπικός, ή, όν :
1 qui concerne les processions, pompes ou cérémonies publiques, Xén. Eq. 11, 1 ; DS. 18, 26 ; Plut. Æmil. 33, etc. ||
2 p. suite, pompeux, de montre, d’apparat, Plut. Mar. 22 ; en parl. du style, DH. Is. 19 ; Lgn 8.
Étym. πομπή.
1. triomf-:
2. prachtig:
πομπικός, zum Geleit, zum Begleiten, zum feierlichen Aufzuge gehörig, geeignet ; ἵππος Xen. ars equit. 11.1 ; Poll. 1.211 ; daher prächtig, prunkvoll, Plut. Mar. 22 ; πομπικῶς, Ael. H.A. 12.33, Longin.
πομπικός
from πομπή
πομπικός, ή, όν
- of or for a solemn procession, π. ἵππος a horse of state, Xen.:—metaph. pompous, showy, Plut.