πομπεύς

πομπ-εύς, gen. έως, Ion. ῆος, ὁ, Att. pl. πομπῆς Pl.Com. 85: (πομπός):—

• one who attends or escorts, conductor, guide, Od. 3.325, 376; of favourable winds, οὖροι νηῶν πομπῆες 4.362.
• • • 2 one who takes part in a procession, Th. 6.58, IG 2(2).334.14.

πομπεύς, ὁ, der Einen geleitet od. führt, Geleiter, οἵ τοι πομπῆες ἔσονται ἐς Λακεδαίμονα, Od. 3.325, 376 ; οὖροι νηῶν πομπῆες, 4.362, von günstigen Winden ; σωτήριος, Eur. Rhes. 229 ; sp.D., wie Ap.Rh. 2.422 ; auch in Prosa, Thuc. 6.58, von den in einer Prozession mit Aufziehenden.

πομπεύς

ὁ

[πομπή.]

One who conducts, escorts, sees safe, a guide, escort, protector : οἵ τοι πομπῆες ἔσονται Od. 3.325. Cf. Od. 3.376, Od. 4.362, Od. 13.71, Od. 20.364.

πομπεύς , ῆος: = πομπός, only pl.; πομπῆες νηῶν, Od. 4.362.

πομπεύς, έως Ionic ῆος, ὁ, πομπός

• • • 1one who attends or escorts, a conductor, guide, Od.; of favourable winds, οὖροι πομπῆες νηῶν Od.
    • 2one who attends a procession, Thuc.