πράδησις
πράδησις, breaking wind
πράδησις [ᾰ], ιος, ἡ,
- breaking wind, Hp. Prog. 11, Coac. 485 (v.l. πέρδησις).
πράδησις, εως, ion. ιος (ἡ) vin qui produit des vents, ou en gén. qui amollit, Hpc. Progn. 40.
Étym. πέρδω.