πρακτήριος
πρακτήριος, efficacious, effectual
πρακ-τήριος, ον,
- efficacious, effectual, τύχη A. Supp. 523.
πρακτήριος, ος, ον, qui accomplit, Eschl. Suppl. 523.
Étym. πράσσω.
πρακτήριος, vollbringend, ausführend, Aesch. Suppl. 518.