πράν
πράν, aforetime, erst
πράν [ᾱ] adv. dor. c. πρώην, Thcr. Idyl. 2, 115 ; 3, 28 ; 5, 81, etc.
πράν, dor. adv., = πρίν, πρώην, vordem, ehemals, sont ; πράν ποκα, jüngst einmal, Theocr. 2.115, 3.32 u. Anth.
πράν
= πρίν
- aforetime, erst, Theocr.