πρακτός
πρακτός, things to be done, points of moral action
πρακ-τός, Ion. πρηκτός, ή, όν, (πράσσω): τὰ π.
- things to be done, i.e. matters of moral action, Arist. EN 1094a19, 1097a22; τὰ π. ἀγαθά ib. 1095a16, cf. Andronic. Rhod. p.574 M.
- 2 traversed, νηυσὶ πρηκτὰ κέλευθα A.R. Fr. 5.3.
- II πρακτὸς ὑπό τινος liable to be called on to pay money by one, Test.Epict. 7.2, 21, cf. IG 12 (7).237.60 (Minoa, i B. C.); π. ἔστωμ Πραξικλεῖ ἡμιόλιον τὸ ἀργύριον ib. 67.46 (Arcesine, iv/iii B. C.); π. ἔστω τοῦ ἡμιολίου τοῖς ταμίαις ib. 62.50 (ibid., iv B. C.).
πρακτός, ή, όν, qui peut ou doit être fait, faisable, praticable, Arstt. Nic. 1, 2, 1, etc.
Étym. πράσσω.
πρακτός, adj. verb. von πράσσω, getan, zu tun, tunlich ; τὰ πρακτά, das was man tut, Arist. eth. 1.2 ; von ποιητός unterschieden, 6.4 ; Sp.
πρακτός, ή, όν
verb. adj. of πράσσω
- τὰ πρακτά things to be done, points of moral action, Arist.