προσγελάω

προσγελάω, fut. -άσομαι [ᾰ] Ar. Pax 600:—

• smile at one, τινα Hdt. 5.92.γʹ, E. Med. 1162, Pl. R. 566d, etc.; σὲ . . τὰ . . φυτὰ προσγελάσεται Ar. l.c.: c. acc. cogn., προσγελᾶτε τὸν πανύστατον γέλων smile your last smile upon me, E. Med. 1041.
• • • 2 greet. the senses, ὀσμὴ βροτείων αἱμάτων με προσγελᾷ A. Eu. 253; πιστὰ γάρ σε προσγελᾷ θεᾶς ἔπη S. Ichn. 291; προσγελῶσά τε λοπὰς παφλάζει Eub. 109, cf. Diph. 33.5.
    • 3 later c. dat., smile upon, δούλοις Arist. Fr. 183, cf. LXX Si. 13.6, Lib. Or. 48.10.

προσγελάω, (γελάω), Einen anlachen ; τί προσγελᾶτε τὸν πανύστατον γέλων ; Eur. Med. 1041 ; προσγελάσεται, Ar. Pax 583 ; τινά, Her. 5.92.3 ; προσγελᾷ τε καὶ ἀσπάζεται πάντας, Plat. Rep. VIII.566d ; übertr., ὀσμὴ βροτείων αἱμάτων με προσγελᾷ, Aesch. Eum. 246 ; Einem zulachen, τινί, Valcken Hipp. 862.

προσγελάω fut. άσομαι

• • • 1to look laughing at one, τινά Hdt., Eur., etc.; c. acc. cogn., προσγελᾶτε τὸν πανύστατον γέλων smile your last smile upon me, Eur.
    • 2metaph., like Lat. arrideo, to delight, ὀσμὴ βροτείων αἱμάτων με προσγελᾷ Aesch.