προσδεής
προσδεής, needing besides, yet lacking
προσδεής, ές,
- needing besides, yet lacking, τινος Pl. Ti. 33d, Luc. Demon. 4, Poll. 5.170.
προσδεής, ής, ές, qui a encore besoin de, gén. Plat. Tim. 33d ; Luc. Demon. 4, etc.
Étym. προσδέομαι.
προσδεής, ές, noch dazu bedürfend, bedürftig, c. gen., Plat. Tim. 33d u. Sp., wie Luc. Demon. 4.
προσδεής
προσ-δεής, ές
δέω
- needing besides, yet lacking, τινος Plat.