προσδεικτέον
προσδεικτέον, one must prove besides
προσδεικτέον,
- one must prove besides, ὅτι . . Arist. Top. 122a24.
προσδεικτέον, il faut montrer en outre, Arstt. Top. 4, 2, 7.
Étym. π. δείκνυμι.