προσδεκτέος
προσδεκτέος, to be admitted
προσδεκ-τέος, α, ον,
- to be admitted, τινι by one, Pl. Ti. 89b.
- 2 προσδεκτέον, one must receive, admit, οἴκτους, ὑδροποσίαν, Din. 1.92, Plu. Sanit. 2.134e; one must accept, τὴν ἀπόδοσιν Heliod. ap. Orib. 48.70.7.
- b one must expect, c. acc. et inf., Gal. 16.380.
προσδεκτέος, α, ον, vb. de προσδέχομαι, Plat. Tim. 89b ; au neutre, Din. 102, 1.
προσδεκτέος, an- od. aufzunehmen, zu erwarten, Plat. u. A.