προσδεκτός
προσδεκτός, acceptable
προσδεκ-τός, ή, όν,
- acceptable, LXX Pr. 11.20.
προσδεκτός, ή, όν, accueilli avec plaisir, d’où agréable (cf. lat. acceptus) Spt. Prov. 11, 20 ; Clém. 849.
Étym. vb. de προσδέχομαι.
προσδεκτός, angenommen, aufgenommen, angenehm, acceptus, Sp.