πρόσκοιτος
πρόσκοιτος, for the bed
πρόσκοιτος, ον,
- for the bed or bedtime, Ph. 1.635.
πρόσ·κοιτος, ος, ον, qui concerne le coucher ou le temps du coucher, Phil. 1, 635.
Étym. π. κοίτη.
πρόσκοιτος, for the bed