προσπάσχω
προσπάσχω, to have an additional
προσπάσχω,
- experience in addition, Pl. Phd. 74a; suffer as well, μείζω τῶν πρότερον Aristid. 1.156J., cf. Lib. Or. 12.74; to be further affected, τῇ ψυχῇ περί τινων Isoc. 10.55.
- II to be devoted to addicted to, feel affection for, c. dat., Plu. Garr. 2.514a, Sert. 26, Luc. Dem.Enc. 40; τῷ καλῷ Cic. Att. 2.19.1; ᾧ προσπέπονθε Phld. Lib. p.6 O.; [τῷ θεῷ] μόνῳ Arr. Epict. 2.16.46; ταῖς κατὰ θάλασσαν ἐργασίαις Dicaearch. 1.24: abs., Macho 2.2; τὸ προσπεπονθός that which has an affinity with a thing, Plu. Vitios. 2.499e (s. v.l.).
προσ·πάσχω (f. προσπείσομαι, ao. 2 προσέπαθον, etc.)
1 éprouver en outre, Plat. Phæd. 47a ; Mach. (Ath. 346a) ||
2 avoir de l’affection ou du goût pour, dat. Isocr. 217a ; Plut. M. 514a, Sert. 26 ; Luc. Dem. enc. 40, etc.
προσπάσχω, (πάσχω), noch dazu leiden, erfahren, Plat. Phaed. 47a u. Sp., wie Luc. Dem. enc. 40 ; noch dazu Leidenschaft haben, τινί, für Etwas, τῷ καλῷ, Cic. ad Attic. 2.19 ; Plut. amator. 4.
προσπάσχω
- Ito have an additional or special feeling, Plat.; τινί for a thing, Luc., etc.
- IIto feel passionate love, Isocr.