πρόσπεινος
πρόσπεινος, hungry, a-hungered
πρόσπεινος, ον, (πεῖνα)
- hungry, Dem.Ophth. ap. Aët. 7.33, Act.Ap. 10.10.
πρόσ·πεινος, ος, ον, affamé, NT. Ap. 10, 10.
Étym. π. πεῖνα.
πρόσπεινος, hungrig, NT, Act. 10.10.
Strong 4361
*†
hungry: Ac 10:10.†
πρόσπεινος
πρόσ-πεινος, ον,
πεῖνα
- hungry, a-hungered, NTest.