προσπασσαλεύω

προσπασσᾰλεύω, Att. προσπαττ-,

• nail fast to, σε τῷδε . . πάγῳ A. Pr. 20; [ἐμβάδια] πρὸς τὸ μέτωπον ὥσπερ κοτίνῳ Ar. Pl. 943; but in Hdt. 9.120, σανίδα (or σανίδας) προσπασσαλεύσαντες (sc. αὐτῷ) (nisi leg. σανίδι):—Pass., προσπεπατταλευμένον γράφουσι τὸν Προμηθέα πρὸς ταῖς πέτραις Men. 535.1; τὴν Ἀνδρομέδαν ἐπί τινος πέτρας . . προσπεπ. Luc. DMar. 14.3: metaph., ἀχανής, προσπεπατταλευμένος, ἄφωνος fixed to the spot, Hegesipp.Com. 1.25.
• • II nail up or hang upon a peg, τὸν τρίποδα Hdt. 1.144:—Pass., Cratin. 164.

προσπασσαλεύω, att. -τταλεύω, noch dazu, daneben annageln ; τῷ πάγῳ, Aesch. Prom. 20 ; Ar. Plut. 943 ; Her. πρὸς τὰ οἰκία τρίποδα, 1.144, 9.120 u. Sp., wie Luc. D.Mar. 14.3 u. öfter ; komisch ἀχανὴς προσπεπατταλευμένος, Hegesipp. b. Ath. IV.290d, gleichsam vor Staunen angenagelt ; – auch = an einen Nagel aufhängen, Theophr. char. 21.2.

προσπασσαλεύω Attic προσ-παττ fut. σω

• • Ito nail fast to a place, τινά τινι Aesch.; πρός τι Ar.:—reversely, σανίδα προσπασσαλεύσαντες (sc. αὐτῷ) Hdt.
  • IIto nail up or hang upon a peg, τὸν τρίποδα Hdt.