προσπέμπω
προσπέμπω, to send to
προσπέμπω,
- send to, esp. of messengers or envoys, φίλους Ar. Eq. 473; κήρυκα Th. 7.3; π. τινά τινι send or conduct one person to another, αὐτὸν δεῦρο προσπέμψας ἐμοί S. OC 1349, cf. 1101, Th. 1.53, X. Cyr. 8.5.18: simply, c. dat., send to one (sc. ἄγγελον), Th. 7.35, D. 19.167, etc.; π. τινὶ ἵνα . . Arr. Epict. 1.2.19; also π. λόγους ἔς τινας Th. 8.47: abs., Hdt. 9.108; ἐς Ὄλυνθον Th. 2.79.
προσ·πέμπω, envoyer vers : τινά τινι, Soph. O.C. 1349 ; Thc. 1, 53 ; Xén. Cyr. 8, 5, 18, envoyer une personne vers une autre ; ou simpl. τινά, Thc. 7, 3 ; Ar. Eq. 473 ; ou τινί, Thc. 7, 35 ; Dém. 393, 18, envoyer (qqn) vers qqn ; fig. λόγους ἔς τινας, Thc. 8, 47, envoyer des exhortations, des avis à qqes-uns.
προσπέμπω, zuschicken ; τὸν ἡμᾶς δεῦρο προσπέμψαντά σοι, Soph. O.C. 1103, 1351, bes. von Gesandten, Her. 9.108, κήρυκα, Thuc. 7.3 ; αὐτῷ τὴν θυγατέρα, Xen. Cyr. 8.5.18 ; Dem. u. Folgde.
προσπέμπω
fut. ψω
- to send to, esp. of messengers or ambassadors, Ar., Thuc.; πρ. τινά τινι to send or conduct one person to another, Soph., Thuc.; simply, πρ. τινί to send to one (sc. ἄγγελον) , Thuc., etc.; also, πρ. λόγους ἔς τινας Thuc.; absol., Hdt., Thuc.