προσπαραμυθητέον
προσπαραμυθητέον, one must urge besides
προσπαρα-μῡθητέον,
- one must urge besides, Ptol. Judic. p.7 B.
προσ·παραμυθητέον [ῡ] il faut en outre exhorter ou conseiller, Ptol. de Jud. fac. p. 7.
Étym. π. vb. de παραμυθέομαι.