προσπαρακαλέω
προσπαρακαλέω, to call in besides, invite
προσπαρα-κᾰλέω,
- call in besides, invite, τοὺς ξυμμάχους Th. 1.67, cf. 2.68, 8.98, Luc. Pseudol. 2.
- 2 exhort besides, τινὰς εἶναι ἑτοίμους Plb. 3.64.11; Νίκωνα περὶ τῆς λογείας PTeb. 58.54 (ii B.C.).
προσ·παρακαλέω-ῶ [κᾰ]
1 appeler ou inviter en outre, Thc. 1, 67, etc. ||
2 exhorter en outre : τινα avec l’inf. Pol. 3, 64, 11 ; Luc. Pseud. 2, qqn à, etc.
προσπαρακαλέω, (καλέω), noch dazu rufen, ermuntern, Thuc. 1.67 ; med., 2.68 ; Sp., wie Pol. 3.64.11, Luc. Pseudol. 2.
προσπαρακαλέω
fut. έσω
- 1to call in besides, invite, Thuc.
- 2to exhort besides, τινὰ εἶναι ἑτοῖμον Polyb.