προτυγχάνω
προτυγχάνω, to come before
προτυγχάνω,
- happen or be before one, προτῠχὸν ξένιον the first gift that came to hand, Pi. P. 4.35.
- II obtain first, c. gen., pf. part. -τετυχηκότες D.C. 47.34: abs., οἱ προτυχόντες App. BC 1.53 (v.l. προσ-).
προ·τυγχάνω (f. προτεύξομαι, ao. 2 προέτυχον, etc.)
1 être ou se trouver le premier : τὸ προτυχόν, Pd. P. 4, 61, la première chose venue ||
2 obtenir auparavant, gén. DC. 47, 34 ; abs. App. Civ. 1, 53.
προτυγχάνω, (τυγχάνω), vorher od. voraus sein, sich ereignen ; προτυχὸν ξένιον, Pind. P. 4.35, das erste, das beste ; Ap.Rh. 4.85 u. a.Sp.
προτυγχάνω aor. part., προτῠχόν,
- 1coming to hand, ready ”ἂν δʼ εὐθὺς ἁρπάξαις ἀρούρας δεξιτερᾷ προτυχὸν ξένιον μάστευε δοῦναι” (v. l. προτυχὼν) P. 4.35
προτυγχάνω
aor2 -έτυχον
- to come before one, τὸ προτυχόν the first thing that came to hand, Pind.