προτύπτω

προτύπτω, intr.,

• press forward, Τρῶες δὲ προὔτυψαν ἀολλέες Il. 13.136, al.; ἀνὰ ῥῖνας δριμὺ μένος προὔτυψε rushed forward, Od. 24.319; Ἀργὼ προὔτυψεν ἐπειγομένη ἀνέμοισιν pressed onward, A.R. 1.953, cf. 3.1397, etc.; Νεῖλος . . προὔτυψε πόντῳ rushed forward to . ., Nic. Th. 176, cf. Al. 499; πηλαμύσι προὔτυψεν dashed against them, Opp. H. 4.545; ἐς θάλαμον π. ib. 392.
• • II forge beforehand, προτυπὲν στόμιον μέγα Τροίας A. Ag. 132 (lyr.).
  • III strike first or before another, Procop. Vand. 1.18.

προτύπτω, (τύπτω), intr., vordringen, hervorbrechen ; Τρῶες δὲ προὔτυψαν ἀολλέες, Il. 13.136, 15.306, 17.262 ; ἀνὰ ῥῖνας δέ οἱ ἤδη δριμὺ μένος προὔτυψε, Od. 24.319, von der Empfindung, welche man bei heftigen Affekten, Rührung, Schmerz, Wehmut usw., in der Nase empfindet ; vgl. Arist. Eth. 3.11 u. Scholl.; anlanden, Ap.Rh. 1.953 ; ἄνω προὔτυψαν ἐς ἀέρα, 3.1397 ; ὕστατος ἐς θάλαμον προὔτυψεν, Opp. Hal. 4.392, dgl. 2.414, 4.545 ; vorher schlagen, προτυπὲν στόμιον μέγα Τροίας, Aesch. Ag. 131.

†προτύπτω

[προ- 1.]

3 sing. aor. προὔτυψε Od. 24.319.

3 pl. προὔτυψαν Il. 13.136, Il. 15.306, Il. 17.262.

To dash or press forwards : Τρῶες προὔτυψαν ἀολλέες Il. 13.136= Il. 15.306= Il. 17.262.

Of passion : ἀνὰ ῥῖνας δριμὺ μένος προὔτυψεν (burst forth) Od. 24.319.

προτύπτω , aor. προὔτυψα: strike forward, intrans., press forward; ἀνὰ ῥῖνας δρῑμὺ μένος, ‘forced itself forward’ (rose quickly in spite of him), Od. 24.319.

προτύπτω fut. ψω

• intr. to press forwards, Τρῶες δὲ προὔτυψαν Il.; ἀνὰ ῥῖνας προὔτυψε shot through his nostrils, Od.:—so in Pass., προτυπέν driven on (against Troy), or perh. stricken by an untimely blow, Aesch.