προτροπάδην

προτροπ-άδην [ᾰ], Dor. -δᾱν, Adv., (προτρέπω)

• turned forwards, i.e. headforemost, with headlong speed, π. φοβέοντο Il. 16.304; π. σπεύδειν Pi. P. 4.94; φεύγειν Pl. Smp. 221b, Arr. An. 3.28.3; φέρεσθαι Plb. 12.4.4; π. ὤσασθαι to drive headlong, Plu. Ages. 18; φήμαις ψευδέσι π. πεσοῦνται Ph. 2.432.

προτροπάδην, adv., vorwärts gewendet, bes. von eiliger Flucht, ohne sich umzusehen, dah. überh. eilig ; φοβέοντο, Il. 16.304 ; προτρ. ἵκετο σπεύδων, Pind. P. 4.94 ; τοὺς προτρ. φεύγοντας, Plat. Symp. 221c, Xen. Mem. 1.3.13 ; u. so Folgde, wie Pol. 1.12.3 u. öfter ; auch προτροπάδην φέρεται καὶ συντρέχει τὰ ζῷα πρὸς τὴν σάλπιγγα, 12.3.4 ; ὤσασθαι προτρ. τοὺς Θηβαίους, in die Flucht schlagen, Plut. Agesil. 18.

προτροπάδην

[προ- 1 + τροπ-, τρέπω.]

Turning right away in an indicated direction, in downright flight, headlong (cf. προτρέπω. (2)) : φοβέοντο Il. 16.304.

For Pindar, see also: προτροπάδαν

προτροπάδην : adv., in headlong flight, Il. 16.304†.

προτροπάδην προτρέπω

• headforemost, with headlong speed, Il., Plat.