προτυπόω

προτῠπόω,

• form or mould beforehand, θεὸς π. τὸν γενικὸν ἄνθρωπον Ph. 1.69, cf. Gal. 5.418:—Med., form for oneself, Hld. 9.25; figure to oneself, conceive, Luc. Par. 40:—Pass., ἐς ἀρετὴν π. Phld. Mus. p.77 K.; οὕτως τῆς τάξεως -τετυπωμένης ἵνα . . OGI 458.15 (i B.C.).

προτυπόω, vorher abbilden, eine Vorstellung von etwas Zukünftigem geben, u. med. sich Etwas vorstellen ; προτυπωσώμεθα παρʼ ἡμῖν αὐτοῖς, worauf acc. c. inf. folgt, Luc. Parasit. 40 ; ψυχῆς τὰ μέλλοντα εἴδωλα προτυπουμένης, Heliod. 9.25.

προτυπόω fut. ώσω

• to mould beforehand: Mid. to figure to oneself, conceive, Luc.