προτύπωσις
προτύπωσις, prefiguration, preformation
προτύπ-ωσις, εως, ἡ,
- prefiguration, preformation, παρασκευὴ πρὸς τὰ ὄντα καὶ π. Plot. 6.6.10, cf. Hdn. Epim. 126.
προτύπωσις, εως (ἡ) [ῠ] action d’ébaucher, de modeler, Hdn gr.
Étym. προτυπόω.
προτύπωσις, ἡ, das Vorbilden, Sp., vgl. Hdn. epimer. 126.