πρόχνυ

πρόχνῠ, Adv.

• utterly, ὥς κε . . ἀπόλωνται π. κακῶς Il. 21.460; so ὀλέσθαι π. Od. 14.69.
• • II with the knees forward, π. καθεζομένη, i.e. kneeling or crouching, Il. 9.570 (where *πρόγνυ shd. perh. be restd., cf. γνύπετος, Skt. Adj. prajñú- (dub. sens.)).
  • III dub. sens. in Antim.Col. 2P [5].: later, simply = πάνυ, A.R. 1.1118, 2.249.

πρόχνυ, (πρὸ-γόνυ), adv., wie γνύξ, knielings, auf den Knien, in die Knie ; πρόχνυ καθεζομένη, Il. 9.570, auf den Knien sitzend, d.i. in die Knie sinkend, niederkniend ; u. weil das in die Knie Sinken ein Zeichen der Erschöpfung ist, übertr., ὥς κε Τρῶες ὑπερφίαλοι ἀπόλωνται πρόχνυ κακῶς σὺν παισὶ καὶ ἀλόχοισιν, 21.460, wie Od. 14.69, ὡς ὤφελλʼ Ἑλένης ἀπὸ φῦλον ὀλέσθαι πρόχνυ, darnieder sinkend od. in den Staub stürzend umkommen ; vgl. ἐπεὶ πολλῶν ὑπὸ γούνατʼ ἔλυσεν, was Od. 14.69 darauf folgt. Bei sp.D. übh. = sehr, πρόχνυ γεράνδρυον, Ap.Rh. 1.1118 ; = wirklich, 2.249.

πρόχνυ

App., utterly : ὀλέσθαι Od. 14.69. Cf. Il. 21.460.

App., of sitting, full on the ground, with limbs extended on the ground : καθεζομένη Il. 9.570.

πρόχνυ (γόνυ): (forward) on the knee, ‘on her knees,’ Il. 9.570; fig., ἀπολέσθαι, laid ‘low,’ ‘utterly’ destroyed, Il. 21.460.

πρόχνυ πρό, γόνυ

• with the knees forward, i. e. kneeling, on oneʼs knees, Il.; metaph., ὥς κεν ἀπόλωνται πρόχνυ that they may perish on their knees, i. e. may be brought low and perish, Il.; so, πρόχνυ ὀλέσθαι Od.