προχρονέω
προχρονέω, precede in time
προχρονέω,
- precede in time, c. gen., Ptol. Phas. p.8 H., al.
προχρονέω-ῶ, être antérieur, Clém. 932.
Étym. πρόχρονος.
προχρονέω, vorausgehen in der Zeit, Clem.Al.