προψηλάφημα
προψηλάφημα, prelude
προψηλᾰφ-ημα, ατος, τό,
- = προοίμιον in music, prelude, Procl. in Ti. 1.355 D. (pl.).
προψηλάφημα, ατος (τὸ) [ᾰφ] action de tâter auparavant, Procl. Plat. Tim. p. 108.
Étym. προψηλαφάω.