πρόχυσις
πρόχυσις, a pouring out
πρό-χῠσις, εως, ἡ,
- pouring out, οὐλὰς κριθέων πρόχυσιν ἐποιέετο,= προέχεε, Hdt. 1.160.
- II π. τῆς γῆς deposition of mud by water, alluvial soil, Id. 2.5; π. ἐξ Αἰθιοπίης κατενηνειγμένην ὑπὸ τοῦ ποταμοῦ ib. 12, cf. A.R. 2.964; Ἀσσυρίης π. χθονός D.P. 772; π. ἰλυόεσσα Opp. H. 1.116.
- 2 of sweat, ἡ διʼ ὅλου τοῦ σώματος ἐν ἱδρῶτι π. Ph. 1.29.
- III metaph., pouring forth, τῶν παθῶν Longin. 9.13, cf. Dam. Pr. 84.
πρόχυσις, εως (ἡ) [ῠ]
1 action de verser, Hdt. 1, 160 ; p. suite, alluvion, Hdt. 2, 5 et 12 ; A. Rh. 2, 964 ; Opp. H. 1, 116 ; DP. 772 ||
2 action de s’épancher, épanchement, fig. Lgn 9, 13.
Étym. προχέω.
1. het uitgieten.
2. aanslibbing:
πρόχυσις, ἡ, das Ausgießen, auch von trockenen Dingen, Hinschütten ; = οὐλοχύται, Her. 1.160 ; τῆς γῆς, das Anspülen, Anschlämmen der Erde durch einen Fluß, 2.5.12, wie πρόχυσις ἰλυόεσσα Opp. Hal. 1.116 ; Dion.Per. 772.
πρόχυσις
πρόχῠσις, εως,
προχέω
- a pouring out, πρ. τῆς γῆς a deposition of mud by a river, Lat. alluvies, Hdt.: —in οὐλὰς κριθῶν πρόχυσιν ἐποιέετο (cf. προχύται), πρόχυσιν ἐποιέετο must be taken as a simple Verb = προέχεε, Hdt.