πρωτηρότης
πρωτηρότης, the earliest plougher
πρωτηρότης, ου, ὁ, (ἀρόω)
- one who ploughs earliest or first, Hes. Op. 490 (nisi leg. πρῳηρότης).
πρωτ·ηρότης, ου (ὁ) celui qui a labouré le premier, Hés. O. 488.
Étym. πρ. ἀρότης.
πρωτηρότης, ὁ, erster od. frühester Ackerer, Pflüger, Hes. O. 492.
πρωτηρότης
πρωτ-ηρότης, ου, ὁ,
- the earliest plougher, Hes.