πρόπαππος
πρόπαππος, a great-grandfather
πρόπαππος, ὁ,
- great-grandfather, And. 2.26 codd., Lys. 14.39, Pl. Ti. 20e.
- 2 grandfather, M.Ant. 1.4.
πρό·παππος, ου (ὁ) bisaïeul, Plat. Tim. 20e ; And. 23, 2 ; Lys. 143, 26.
Étym. π. πάππος.
πρόπαππος, ὁ, der vor dem Großvater vorhergeht, Urgroßvater ; Plat. Tim. 20e ; Andoc. 1.106.
πρόπαππος, ὁ,
- a great-grandfather, Oratt.