προπαραλήγω
προπαραλήγω, to be the antepenultimate
προπαρα-λήγω,
- to be the antepenultimate, ἡ προπαραλήγουσα (sc. συλλαβή) the antepenultimate, Sch. Ar. Ra. 1455, Eust. 15.34, al.:— Med., π. τῷ o have o in the antepenultimate, EM 308.49.
προ·παραλήγω, être antépénultième : ἡ προπαραλήγουσα (s. e. συλλαβή) Sch.-Ar. Ran. 1455, etc. la syllabe antépénultième ||
Moy. m. sign. EM. 308, 49.
προπαραλήγω, vorher aufhören, ἡ προπαραλήγουσα, sc. συλλαβή, die vorvorletzte, drittletzte Silbe, antepenultima, Gramm.