προπαραίτησις
προπαραίτησις, deprecation in advance
προπαραίτ-ησις, εως, ἡ,
- deprecation in advance, Aps. Rh. pp. 258,280 H. (both pl.).
προ·παραίτησις, εως (ἡ) [ᾰ] action de détourner d’avance par des prières, Rhét. 9, 518 W.
Étym. πρό, παραιτέομαι.