πυκνόπτερος
πυκνόπτερος, thick-feathered
πυκνό-πτερος, ον,
- many and feathered, ἀηδόνες S. OC 17.
πυκνό·πτερος, ος, ον, aux ailes pressées, c. à d. aux troupes serrées, en parl. d’oiseaux, Soph. O.C. 17.
Étym. π. πτερόν.
πυκνόπτερος, dichtbefiedert, ἀηδών, Soph. O.C. 17, od. in dichten Scharen herumfliegend.
πυκνόπτερος
πυκνό-πτερος, ον,
πτερόν
- thick-feathered, π. ἀηδόνες, where it seems to be a poet. periphr. for πυκναί, multitudinous, Soph.