πυκνομματέω
πυκνομματέω, to be riddled with holes
πυκνομμᾰτέω,
- to be riddled with holes, of a shield, S. Fr. 35.
πυκν·ομματέω-ῶ [ᾰ] avoir beaucoup d’yeux ou d’ouvertures, Soph. fr. 33.
Étym. π. ὄμμα.
πυκνομματέω, viel Augen, Löcher haben, ἡ ἀσπίς, Soph. frg. 33, nach Lobecks Conj.