πυλάοχος
πῠλάοχος [ᾱ], ον,
- = πυλοῦχος, epith. of Dionysus, Plu. Isid. 2.364f.
πυλά·οχος, ου (ὁ) [ῠᾰ] gardien des portes, Poèt. (Plut. M. 364f).
Étym. πύλη, ἔχω.
πυλάοχος, = πυλοῦχος, Plut. Is. et Os. 35, dunkel.