πυριήκης
πυριήκης, fire - pointed, with blazing point
πυρι·ήκης, ης, ες [ῠ] à la pointe rougie au feu, Od. 9, 387.
Étym. π. ἀκή.
πυριήκης, ες, mit feuriger Spitze, im Feuer zugespitzt und gehärtet, μοχλός, Od. 9.387.
πυριήκης
[πυρί,
dat. of πῦρ + *ἀκή, point.]
Sharpened by fire : μοχλόν Od. 9.387.
πυριήκης , ες (ἄκη): fire - pointed, with blazing point, Od. 9.387†.