πυριγλώχιν
πυριγλώχιν, barbed with fire
πῠρῐ-γλώχῑν, ὁ, ἡ, gen. ῑνος,
- barbed with fire, Opp. C. 2.166 (v.l. περι-), Nonn. D. 1.151.
πυρι·γλώχιν, ινος (ὁ, ἡ) [ῠῑν] à la pointe forgée ou aiguisée au feu, Opp. C. 2, 166 ; Nonn. D. 1, 151.
Étym. π. γλωχίς.
πυριγλώχιν, ῑνος, mit feuriger Spitze ; bei Opp. Cyn. 2.166 richtiger περιγλώχιν ; κεραυνός, ὀϊστός, Nonn.