πυρπάλαμος

πυρπᾰλᾰμ-ος, ον,

• cunningly wrought from fire, π. βέλος, of the thunderbolt, Pi. O. 10(11).80.
• • II πυρπαλάμης· πυρπαλάμους ἔλεγον τοὺς διὰ τάχους τι μηχανᾶσθαι δυναμένους, καὶ τοὺς ποικίλους τὸ ἦθος, Hsch., cf. Eust. 513.30; πυρπαλάμην· ὁ ταχέως τι ἐπινοῶν καὶ παλαμώμενος ἴσα πυρί, Phot.; cf. foreg.

πυρπάλαμος, feurig geschwungen, βέλος, der Blitz, Pind. Ol. 11.80 ; nach Eust. u. A. feuerschnell wirkend, tätig, auch ποικίλος τὸ ἦθος, listig, verschlagen ; πυρπαλάμη, Suid., ὁ ταχέως τι ἐπινοῶν καὶ παλαμώμενος ἴσα πυρί, soll wahrscheinlich πυρπαλάμης heißen.

πυρπᾰλᾰμος sens. dub.,

• 1of the firehand (Gildersleeve) πυρπάλαμον βέλος ὀρσικτύπου Διός (i. e. ?“firebolt from the hand of”) O. 10.80

πυρπάλαμος πυρ-πάλᾰμος, η, ον παλάμη

• wrought from fire, of a thunderbolt, Pind.