πύρπνοος
πύρπνοος, fire-breathing
πύρπνοος, ον, contr. πύρ-πνους, ουν,
- = πυρίπνοος, fire-breathing, Τυφών A. Th. 511, cf. 493; ταῦροι, λέαινα, E. Med. 478, El. 473 (lyr.); χίμαιρα Anaxil. 22.3, Epin. 2.10; π. βέλος, of lightning, A. Pr. 917; βέλεσι πυρπνόου ζάλης, of Etna, ib. 373.
πύρ·πνοος-ους, οος-ους, οον-ουν, c. πυρίπνοος, Eschl. Pr. 371 ; Sept. 493, 511 ; Eur. El. 474, etc. ; π. βέλος, Eschl. Pr. 917, le trait enflammé, c. à d. la foudre lancée.
Étym. cf. le préc.
πύρπνοος, = πυρίπνοος ; βέλος, Aesch. Prom. 919, vgl. Spt. 425 ; Τυφών, 493 ; ταῦροι, Eur. Med. 478 ; λέαινα, El. 473 ; χίμαιρα, Epinic. bei Ath. XI.497c.
πύρπνοος
πύρ-πνους, ουν,
= πυρίπνοος
- firebreathing, Τυφών Aesch., Eur.