πυρορραγής
πυρορραγής, bursting in the fire, fire-flawed, cracked
πῠρορρᾰγής, ές, (ῥήγνυμι)
- bursting in the fire, Cratin. 253.
- II of sound, ψοφεῖ λάλον τι καὶ π. cracked, Ar. Ach. 933 (lyr.).
πυρο·ρραγής, ής, ές [ῠᾱ] qui se fend au feu, fêlé, Ar. Ach. 933 ; Crat. (Com. fr. 2, 167).
Étym. πῦρ, ῥήγνυμι.
πυρορραγής, ές, im Feuer reißend, berstend, darin geplatzt ; Ar. Ach. 899 ψοφεῖ λάλον τι καὶ πυρορραγές, wie ein im Brennen zerborstener Topf ; Schol. Il. 2.219. Vgl. πυριρραγής.
πυρορραγής
πῠρορ-ρᾰγής, ές
ῥήγνυμι
- bursting in the fire, fire-flawed, cracked, Ar.