πυρπαλαμάομαι
πυρπαλαμάομαι, to play tricks with fire, play mischievous tricks
πυρπᾰλᾰμ-άομαι, = κακοτεχνέω, Eust. 513.30 (expl. of h.Merc. 357, wrongly divided).
πυρπαλαμάομαι-ῶμαι, c. κακοτεχνέω, Eust. Il. 513, 30.
Étym. πυρπάλαμος.
πυρπαλαμάομαι, eigtl. mit Feuer handtieren, verbrennen, zerstören, Eust. erkl. κακοτεχνέω ; u. so steht πυρπαλάμησεν, er trieb listige Streiche, H.h. Merc. 357 (also wohl von πυρπαλαμέω).
πυρπαλαμάομαι
- to play tricks with fire, play mischievous tricks, Hhom. from πυρπάλᾰμος