πυρπόλημα
πυρπόλημα, a watchfire, beacon
πυρπόλ-ημα, ατος, τό,
- watch-fire, beacon, E. Hel. 767.
πυρπόλημα, ατος (τὸ) ravage ou destruction par le feu, Eur. Hel. 773.
Étym. πυρπολέω.
πυρπόλημα, τό, das Wachtfeuer, – das durch Feuer Verwüstete, Eur. Hel. 773.
πυρπόλημα
from πυρπολέω
πυρπόλημα, ατος, τό,
- a watchfire, beacon, Eur.