πότις Save LSJ Bailly 2024 Grieks Nederlands Pape πότις, v. πότης. πότις, ιδος [ῐδ] adj. f. grande buveuse, Epicrat. 3, 365 Meineke ; Plat. com. 2-2, 685 Mein. Étym. fém. de πότης. πότις -ιδος, ἡ [πίνω] drinkster, drankzuchtige vrouw; kom. superl. vocat.: ὢ ποτίσταται superdrinksters! Aristoph. Th. 735. πότις, ιδος, ἡ, fem. von πότης, Trinkerin, Epicrat. bei Ath. XIII.570b.