σέλινον

σέλῑνον, τό, Aeol. σέλιννον Choerob. in An.Ox. 2.258:—

• celery, Apium graveolens, Il. 2.776, Od. 5.72, Batr. 54, Ar. Nu. 982, Eub. 36 (pl.), Thphr. HP 1.2.2, CP 6.11.10, Nic. Th. 649; σελίνου σπέρμα Hdt. 4.71; it had curly leaves, v. οὖλος (B), and grew in marshy spots, Il. l.c., Thphr. HP 9.11.10; σελίνων στεφανίσκοι Anacr. 54, cf. Theoc. 3.23, AP 4.1.31 (Mel.); of the chaplets with which the victors at the Isthmian and Nemean games were crowned, Pi. O. 13.33; Κορίνθια σ. Id. N. 4.88, cf. I. 2.16, Com.Adesp. 153, D.S. 16.79; such chaplets were also hung on tombs, τὸ σ. πένθεσι προσήκει Duris 33 J.: hence persons dangerously ill were said δεῖσθαι τοῦ σ., Plu. QConv. 2.676d, cf. Tim. 26; σελίνων στέφανος νοσοῦντας ἀναιρεῖ Artem. 1.77; mostly planted in garden borders (cf. σ. κηπαῖον Dsc. 3.64), hence prov., οὐδʼ ἐν σελίνῳ σοὐστὶν οὐδʼ ἐν πηγάνῳ ‘’tis scarcely begun yet’, Ar. V. 480.
• • • 2 σ. ἄγριον,= βατράχιον, Dsc. 2.175;= σμύρνιον, Ps.-Dsc. 3.67;= ἐλεοσέλινον, ib. 64.
  • II pudenda muliebria, Phot., cf. Sch. Theoc. 11.10. [ῐ only in AP 7.621.]

σέλινον, [ῑ], τό, Eppich, ein Pflanzengeschlecht, zu dem Sellerie u. Petersilie gehört, lat. apium ; ἐλεόθρεπτον, Il. 2.776 ; λειμῶνες μαλακοὶ ἴου ἠδὲ σελίνου θήλεον, Od. 5.72 ; die Alten aßen die Wurzeln und brauchten die Blätter wegen ihres kräftigen, erquickenden Geruchs gern zu Kränzen, mit denen bes. die isthmischen u. die nemeischen Sieger gekränzt wurden ; πλόκος σελίνων, Pind. Ol. 13.33 ; Δωρίων σελίνων στεφάνωμα, I. 2.16, vgl. 7.64 ; Ar. Vesp. 480 ; Theocr. 3.22 ; und in Prosa, σελίνων πεπλεγμένος, Luc. Gymn. 9. Man schmückte auch die Grabsteine damit, dah. sprichwörtlich von einem gefährlichen Kranken σελίνου δεῖται, er braucht Eppich, d.i. er wird bald sterben, Diog. 8.57 u. Suid.; vgl. Euphor. bei Plut. Symp. 5.3.3 u. Meineke dazu p. 82. – Wegen der krausen Blätter des Eppichs heißt krauses Haar σελίνων οὐλοτέρη, Philodem. 10 (V.121); deshalb leiten es Einige von ἑλίσσω, ἕλιξ ab ; Andere führen es auf ἕλος zurück, da der Eppich am liebsten in wasserreichen Gegenden wächst. – Nach Hesych. auch die weibliche Scham.
[Ep.ad. 643 (VII.621) ist ι kurz gebraucht.]

σέλινον

-ου, τό.

Prob. water-parsley (wild celery), smallage.

Collectively Il. 2.776 : Od. 5.72.

σέλῑνον

• 1wild parsely from which were made crowns for Isthmian victors. δύο δʼ αὐτὸν ἔρεψαν πλόκοι σελίνων ἐν Ἰσθμιάδεσσιν φανέντα O. 13.33 Ὀρσοτριαίνα ἵνʼ ἐν ἀγῶνι βαρυκτύπου θάλησε Κορινθίοις σελίνοις N. 4.88 Δωρίων αὐτῷ στεφάνωμα κόμᾳ πέμπεν ἀναδεῖσθαι σελίνων I. 2.16 Ἴσθμιον ἂν νάπος Δωρίων ἔλαχεν σελίνων I. 8.64

σέλινον : parsley, Il. 2.776 and Od. 5.72.

σέλινον σέλῑνον, ου, τό,

• parsley, Lat. apium, Hom., etc.:—with its leaves victors at the Isthmian and Nemean games were crowned, Pind.:—from its being planted in garden borders came the prov., οὐδʼ ἐν σελίνῳ οὐδʼ ἐν πηγάνῳ "tis scarcely begun yet, " Ar. deriv. uncertain