σελήνιον
σελήνιον, moonlight
σελήν-ιον, τό,
- Dim. of σελήνη, moonlight, πρὸς τὸ σ. Ath. 7.276e; ἅμα τῷ σ. with the moonʼs phases, Arist. Mir. 834b4; the outline of the moon, Thphr. Sign. 38; little moon, D.Chr. 7.70.
- II = γλυκυσίδη, Ps.-Dsc. 3.140; cf. σελήνη 1.4.
σελήνιον, ου (τὸ)
1 petite lune, Apoll. par. Hist. mir. 199, 9 ; p. ext. lune, Arstt. Mir. 55 ; πρὸς τὸ σ. Ath. 276 d et e, à la clarté de la lune ; fig. en parl. d’un homme chauve à cause du rond de sa tonsure, Syn. p. 74 ||
2 pivoine, plante, Diosc. Noth. 3, 157.
Étym. dim. de σελήνη.
σελήνιον, τό, dim. von σελήνη, kleiner Mond, kleiner mondförmiger Körper, wie der elfenbeinerne Halbmond auf den Schuhen der röm. Senatoren, lunula ; auch kom. die Glatze eines Kahlköpfigen, σελήνια καλούντων τοὺς φαλακρούς, Synes. – Aber πρὸς τὸ σελήνιον ist = bei Mondschein, Ath. VII.276e.