σίαλον
σίαλον, spittle, saliva
σῐᾰλ-ον or σίελον, τό,
- spittle, saliva, Hp. Aph. 7.16, Pherecr. 69, X. Mem. 1.2.54; σιάλῳ παιδία παραλείφειν Democrates ap. Arist. Rh. 1407a8.
- II synovial fluid, Hp. Carn. 10. [Att. σίαλον, τό, Hellenic σίελος, ὁ, acc. to Moer. p.347P.; the latter occurs LXX Is. 40.15 (neut. σίελον cod.A), Aret. SD 2.2, PMag.Par. 1.132: pl. τὰ σίελα LXX 1 Ki. 21.13.]
σίαλον, ου (τὸ) [ᾰ]
1 salive, bave, Hpc. Aph. 1259 ; Xén. Mem. 1, 2, 54 ; Démocr. (Arstt. Rhet. 3, 4, 3) etc. ||
2 mucosité, morve, Hpc. 251, 36 ||
➳ Ion. σίελον, Hpc. ll. cc. ; Arét. Caus. m. acut. 2, 2 ; Spt. Esaï. 40, 15 ; cf. ὕαλος, ὕελος ; πτύαλον, πτύελον.
Étym. cf. σίαλος.
σίαλον, τό, ion. σίελον,
1) Speichel, Geifer, der vor dem Munde stehende Schaum, davon das lat. saliva ; Hippocr.; Xen. Mem. 1.2.54 ; Pol. 12.13.11 ; Luc. Alex. 21.
2) das fettige Gliederwasser, μύξα, Hippocr.
1) Speichel, Geifer, der vor dem Munde stehende Schaum, davon das lat. saliva ; Hippocr.; Xen. Mem. 1.2.54 ; Pol. 12.13.11 ; Luc. Alex. 21.
2) das fettige Gliederwasser, μύξα, Hippocr.
σίαλον
.σίᾰλον, or σίελον, ου, τό,
- spittle, saliva, Xen., etc.